Απάντηση του Π.Φ.Σ σε δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας

Κύριε Μιχαηλίδη

Σχετικά με τα γραφόμενα σας στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 17/7/2010 έχω να επισημάνω τα εξής :

1.                  Πολύ σωστά γράφετε ότι «το 23,8% της λιανικής τιμής του φαρμάκου πηγαίνει στα φαρμακεία». Αυτό ακριβώς είναι και το μικτό ποσοστό κέρδους του φαρμακείου. Δηλαδή όταν ο φαρμακοποιός πουλάει ένα φάρμακο λιανικής τιμής 100 € κερδίζει 23,8 € . Αυτό είναι το κέρδος του προ φόρων και προ εξόδων. Από αυτά τα 23,8 € που κερδίζει ανά 100 € τζίρου, καλύπτει λειτουργικά έξοδα (ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ενοίκιο) μισθούς και ένσημα υπαλλήλων, αυτασφάλιση του ιδίου, χρηματοοικονομικά έξοδα/δάνεια ή factoring λόγω καθυστερήσεων στις εξοφλήσεις των ασφαλιστικών ταμείων και φυσικά την απόσβεση ενός σημαντικού κεφαλαίου που διατέθηκε και είναι δεσμευμένο για την σωστή λειτουργία του φαρμακείου.

Αν αφαιρεθούν όλα τα ανωτέρω από το 23,8% μικτό κέρδος απομένει 10,8% καθαρό κέρδος. Κάθε άλλο ποσοστό που γράφεται (όπως το 35% που αναφέρετε στην στήλη σας) ή ακούγεται είναι τελείως ανακριβές. Άλλωστε και η εφορία αυτά τα πoσοστά αναγνωρίζει και επ΄ αυτών φορολογεί.

2.                  Αποδίδετε στον κ. Στουρνάρα – και δεν έχω λόγο να αμφισβητώ την σωστή μεταφορά των λεγομένων του – ότι πουθενά αλλού δεν ελέγχεται με νόμο το περιθώριο κέρδους των φαρμακοποιών και η Ελλάδα είναι η τελευταία σοβιετικού  τύπου οικονομία στην Ευρώπη». Σας πληροφορώ λοιπόν ότι σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο το ποσοστό κέρδους των φαρμακοποιών καθορίζεται με νόμο. Δεν γνωρίζω ποιες αντιλήψεις έχει επ΄ αυτού ο κ. Στουρνάρας.

Δηλαδή θα έπρεπε το κέρδος του φαρμακοποιού και κατ΄ επέκταση η λιανική τιμή του φαρμάκου να καθορίζονται με βάση τους κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης; Με άλλα λόγια να θυσιάσουμε και το φάρμακο δηλαδή και την υγεία του πολίτη στον βωμό της ανταγωνιστικότητας; Αλήθεια μπορείτε να μου θυμίστε ένα προϊόν που η απελευθέρωση της τιμής του λειτούργησε υπέρ του καταναλωτή; Μήπως τα καύσιμα;

Μήπως μπορούν να φαντασθούν κάποιοι σε ποια ύψη θα φθάσει το χειμώνα η τιμή του αντιγριπικού εμβολίου και μάλιστα σε περίοδο επιδημίας , εάν ισχύει ο κανόνας της προσφοράς και της ζήτησης;

Δεν ξέρω επίσης αν το σενάριο που καλλιεργούν περιλαμβάνει και περιόδους «προσφορών» και «εκπτώσεων» (π.χ. στα αντιβιοτικά το καλοκαίρι) κατά τα πρότυπα των εμπορικών καταστημάτων που ξεπουλούν λόγω τέλους εποχής.

Ας καταλάβουν λοιπόν όλοι ότι το φάρμακο δεν είναι οποιοδήποτε εμπορικό προϊόν, είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο το επιβεβαιώνει η Π.Ο.Υ. και οι αποφάσεις ανωτάτων Ελληνικών Δικαστηρίων , αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

3. Τέλος αναρωτιέμαι γιατί δεν αναφέρετε κάτι για το τριπλάσιο σε σχέση με τον φαρμακοποιό κέρδος της φαρμακοβιομηχανίας, που και αυτό καθορίζεται με νόμο; Δεν ενόχλησε λοιπόν κανένα; Εδώ λοιπόν φαίνεται ότι υπάρχουν ισχυρά «σοβιετικού» ή άλλου τύπου συμφέροντα.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΓΙΩΝΑΣ



Εθνικής Αντίστασης 173 - 175,
Εμπορικό κέντρο Φοίνικας
55134 - Καλαμαριά - Θεσσαλονίκη

Τηλ: 2310 471776
Fax: 2310 227525
emails